RSS

Etiket arşivi: tilkilik köyü

ARMUT KURUSU ÇORBASI

25.01.2026- Ayşe Yaşar SARIKAYA

Burger çeşitleri yaygınlaştıkça, ekmek aramız unutuldu mu ne dersiniz?

Dünyada, gastronomi alanına yoğun ilgi devan ediyor. Getiri, her alanda olduğu gibi bunu da çok güzel kullanıyor. Bizim doğal ürettiklerimiz, katkısız yemek türlerimiz albenili reklamların gölgesinde kaldı. Giysi de, yemek de, eğlence de….. sayabildiklerimizin hepsinde, popüler kültür dünyayı kontrolü altına almış durumda.

Bu ortamda, unutulan bir köy kültürümüze değinmek istiyorum. Gastronomi, dünyada önem kazanıyor, doğal ve yerel temelli yemekler de değerleniyor. Anlatacağımız çorba tarifini, gelecek kuşaklara bırakmak amacımız. Aroması ve doğal protein kaynağı oluşuyla sofralara yeni lezzet kazandıracaktır.

Ninelerimizden kalan bu tarifi paylaşırken, eski kadınlarımızı saygı, sevgi ve rahmetle anıyorum. Doğal ve katkısız ürünlere sağlığımız için ihtiyacımız var. Paketlenmiş ürünlerin içinde bulunan koruyucuları göz ardı edemeyiz.

ÇORBA TARİFİ:

Yorum yapın

Yazan: sinopbilke 25 Ocak 2026 in sinop mutfak kültürü, Yaşar Sarıkaya yazılar

Etiketler: ARMUT KURUSU ÇORBA, ÇORBA, ekşi armut, gerze tilkilik, SAĞLIKLI ÇORBA, tabaklama, tilkilik köyü, un

BİR YANIM DAĞLARIN KIZI BİR YANIM AMAZON SAVAŞÇISI

29 Haz

29.06.2022- A. Yaşar SARIKAYA

Sinop’un denizini, rüzgarını, güneşinin doğuşunu ve batışını bitimsizce yaşamak özel bir duygudur. Kentin kurulduğu dar boğaz, gece yakamozlar arasında inci bir gerdanlık gibi parlamaktadır. Binlerce yıl süregelen SİN adının gizemine, ay tanıktır gökyüzünde. Bir elim, suyun sinesinde SİNOPE’Yİ duyumsarken, diğer elim bilmem kaçıncı zamanda deniz dalgalarının yaladığı dağların sesini duyar. Bir yanım dağların kızı, bir yanım da Amazon savaşçısıdır.

Gezginliğin en derini, doğanın hafızasında toprakla konuşmak, dağla söyleşmek, su ile fısıldaşmaktır. Adada iyodu, yaylada çayır ve çimen kokusunu içine çekmektir.

Aklım ve duygularımın bilişsel gezintisinde, doğa hafızasının gizemini deşifre ediyor; yazılarımı de geleceğin kumaşına dokuyorum.

Yüz yıllar öncesinde, belgelerde nüfus yerleşiminin olmadığı zamanda, HASANYERİ adını taşıyan bir yer vardı. Bu gün de aynı adı taşıdığını öğrendiğimde, doğanın hafızasının gücünü duydum içimde. İnsanımızın, ad konusundaki hassasiyetini de. Muhtarı aradım, yaşlılarla görüştüm, bilgileri karşılaştırdım. Evet, isim aynıydı yöre insanı, benim kadar etkilendi mi bilmiyorum ama kalıcı olması için kitaplaştırdım. Okur severlere saygılarımla…